Δικαστική αντιμετώπιση τραπεζικής απαίτησης στο πλαίσιο ανακοπής κατά διαταγής πληρωμής
Το δικηγορικό μας γραφείο εκπροσώπησε με επιτυχία εντολείς του σε υπόθεση ανακοπής κατά διαταγής πληρωμής, η οποία είχε εκδοθεί κατόπιν τραπεζικής απαίτησης και στηριζόταν σε καταχρηστικούς γενικούς όρους συναλλαγών.
Το Δικαστήριο έκανε δεκτή την ανακοπή και προχώρησε στην ακύρωση τόσο της διαταγής πληρωμής όσο και της επιταγής προς πληρωμή, κρίνοντας ότι η επίδικη απαίτηση στηριζόταν σε γενικούς όρους τραπεζικής σύμβασης που δεν πληρούσαν τα κριτήρια διαφάνειας και σαφήνειας, όπως αυτά τίθενται από το εθνικό και ενωσιακό δίκαιο προστασίας του συναλλασσόμενου.
Το αντικείμενο της τραπεζικής διαφοράς
Η διαφορά ανέκυψε από δανειακή σύμβαση, βάσει της οποίας η πιστώτρια τράπεζα προέβη στην έκδοση διαταγής πληρωμής για απαίτηση σημαντικού ύψους. Η απαίτηση αυτή είχε προσδιοριστεί κατόπιν υπολογισμού τόκων σύμφωνα με γενικό όρο συναλλαγών, ο οποίος προέβλεπε τη χρήση έτους 360 ημερών ως βάσης υπολογισμού.
Κατά την άσκηση της ανακοπής, προβλήθηκε ότι ο συγκεκριμένος όρος:
δεν ήταν διατυπωμένος κατά τρόπο σαφή και κατανοητό,
δεν επέτρεπε στον αντισυμβαλλόμενο να εκτιμήσει το πραγματικό οικονομικό βάρος της σύμβασης,
οδηγούσε σε πρόσθετη και μη προφανή επιβάρυνση του οφειλέτη,
αλλοίωνε τη συμβατική ισορροπία μεταξύ των μερών.
Η κρίση του Δικαστηρίου επί των καταχρηστικών όρων
Το Δικαστήριο προχώρησε σε ουσιαστικό έλεγχο του επίμαχου γενικού όρου συναλλαγών, αξιολογώντας τη συμβατότητά του με την αρχή της διαφάνειας και τις διατάξεις περί καταχρηστικών όρων.
Έγινε δεκτό ότι ο τρόπος υπολογισμού των τόκων, όπως προβλεπόταν στη σύμβαση, δεν ήταν επαρκώς προσδιορισμένος και δεν παρείχε στον συναλλασσόμενο τη δυνατότητα να κατανοήσει τις πραγματικές οικονομικές συνέπειες της δανειακής σχέσης. Ως εκ τούτου, ο όρος κρίθηκε καταχρηστικός και ανίσχυρος, με αποτέλεσμα η τραπεζική απαίτηση να στερείται νόμιμου ερείσματος.
Η κρίση αυτή οδήγησε στην ακύρωση της διαταγής πληρωμής, καθώς και της επιταγής προς πληρωμή.
Σημασία της απόφασης για την πρακτική των τραπεζικών διαφορών
Η συγκεκριμένη δικαστική κρίση εντάσσεται σε μια ευρύτερη νομολογιακή κατεύθυνση που αναδεικνύει ότι οι τραπεζικές απαιτήσεις υπόκεινται σε πλήρη δικαστικό έλεγχο, ιδίως όταν θεμελιώνονται σε γενικούς όρους συναλλαγών δανειακών συμβάσεων.
Ιδίως στις περιπτώσεις όπου έχει ήδη κινηθεί διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης, η ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο δικονομικό εργαλείο, εφόσον προβάλλονται λόγοι που άπτονται της ουσιαστικής βασιμότητας της απαίτησης.
Η απόφαση επιβεβαιώνει ότι ζητήματα όπως ο υπολογισμός τόκων, η διαφάνεια των όρων και η συμμόρφωση με το καταναλωτικό και ενωσιακό δίκαιο μπορούν να αποβούν καθοριστικά για την έκβαση μιας τραπεζικής διαφοράς.
Η προσέγγιση του γραφείου μας
Η δικηγορική εταιρεία Papatriantafyllou & Thanasenari χειρίζεται συστηματικά τραπεζικές διαφορές, ανακοπές κατά διαταγών πληρωμής και σύνθετες υποθέσεις δικαστηριακής αντιδικίας, με έμφαση στην ουσιαστική νομική ανάλυση και τη στρατηγική αξιοποίηση της νομολογίας.
Η παρούσα υπόθεση αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της προσέγγισής μας σε υποθέσεις υψηλής νομικής και οικονομικής σημασίας, όπου η προσεκτική εξέταση των συμβατικών όρων και η δικονομική ακρίβεια διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο.
Βλ. Σχετικά Θέματα: